Marion Liese
Spreker
We nemen afscheid van een lichaam, maar door herinneringen op te halen blijft de overledene altijd een stukje bij je en is het afscheid nooit definitief.
Wie ben ik?
Een maatschappelijk betrokken, opgewekt en actief persoon die veel doet: duiken, skieën, dansen. Daarnaast doe ik veel vrijwilligerswerk, met name gericht op het welzijn van mensen. Zo ben ik o.a. lid van de participatieraad Hardenberg met als portefeuille armoede en schuldhulpverlening. Ik zet me graag in voor mensen die dat nodig hebben. Zo zie ik het werken als spreker ook: ik ondersteun mensen tijdens een belangrijk moment in hun leven en geef mensen een stem wanneer zij daartoe behoefte aan hebben, of wanneer zij daartoe zelf niet in staat zijn.
Wat ik doe?
Ik bezoek de familie en aan de hand van hun herinneringen, schrijf ik het levensverhaal en spreek dit uit tijdens de uitvaart. Desgevraagd doe ik tevens het welkom en slotwoord. Zijn er vragen of hebben mensen ondersteuning nodig t.a.v. de uitvoering, dan probeer ik zover mogelijk daaraan te voldoen. Maar ik stimuleer wel de mensen zoveel mogelijk zelf te doen, het is hún moment, hun uitvaart. Zij moeten er met tevredenheid op terug kunnen kijken.
Hoe werk ik?
Ik probeer een goed beeld te krijgen van de overledene, wat was voor hem of haar belangrijk in het leven. Dit is het uitgangspunt als ik op familiegesprek ga. Dit doe ik aan de hand van herinneringen op te halen bij de betrokken nabestaanden. Een kwestie van goed luisteren en kijken. Wanneer ik merk dat er spanningen zijn (geweest) binnen de familie, dan vraag ik of ze daar iets over willen vertellen en of dat wel of niet passend is binnen het levensverhaal.
Heb ik mijn verhaal klaar, dan bel ik de mensen op en lees ik het voor en neem ik op- en aanmerkingen gelijk mee. Het is hún verhaal.
Ik begin meestal met een gedicht dat ik zelf schrijf en wat ik baseer op het leven en de belangrijkste waarden van de overledene . Ook beschrijf ik de plek die overledene heeft ingenomen binnen de familie. Daarna volg ik de chronologie van het leven. Eenmaal achter de lessenaar, zoek ik bewust oogcontact met de familie en andere aanwezigen, zo betrek ik hen bij mijn verhaal. Ik vertel verhalend, pas mijn intonatie aan datgene wat ik vertel, zodat de aandacht erbij blijft.
Mijn verhalen zijn nooit heel verdrietig, ik probeer altijd een vleugje humor in te passen.
Hoe kijk ik naar afscheid en de dood?
Binnen mijn omgeving is de dood geen taboe. Het is bespreekbaar. Zelf kan ik er ook goed over praten. De dood is al vroeg onderdeel van mijn leven geweest. Op jonge leeftijd verloor ik mijn ouders. Ik ben ermee vertrouwd geraakt en ben er niet bang voor. Praten over je eigen dood en mogelijke wensen ten aanzien van je eigen uitvaart gun ik een ieder. Het kan helpend zijn voor jezelf, maar ook voor je nabestaanden.
Bij het nemen van afscheid zou ik de aanbeveling willen doen om over de persoon te blijven praten, al is dat soms moeilijk. We nemen afscheid van een lichaam, maar door herinneringen op te halen blijft de overledene altijd een stukje bij je en is het afscheid nooit definitief.
BIOGRAFIE
Naam: Marion Liese
Woonplaats: Dedemsvaart
Spreker sinds: 2022
Talen: Nederlands
Beroep: Maatschappelijke werker en docent welzijn