Direct naar de inhoud
Word lid
Meisje blond haar

Mijn abortus: Anne Fleur

Type content: Nieuws Categorieën: Baas in eigen buik Gepubliceerd op:

Anne Fleur Dekker (24)  is opiniemaker en publicist. Op haar negentiende onderging zij een abortus.

“Ik ben niet voor abortus, ik ben voor de vrijheid om de keuze voor abortus te maken. Iedereen moet kunnen kiezen wat zij wil. En als je eenmaal die soms moeilijke keuze hebt gemaakt, moet je goed, snel en op een neutrale manier geholpen kunnen worden. Niemand vindt het leuk om een abortus te ondergaan, ik denk ook niet dat er heel lichtzinnig over moet worden gedaan, maar het scheelt wel als het geen taboe is en je je er niet alleen in hoeft te voelen. Want het gebeurt nu eenmaal, ook bij niet-westerse vrouwen en vluchtelingenvrouwen. Bij hen is het nog een veel groter taboe.

Toen ik zwanger bleek te zijn, studeerde ik nog, had ik geen stabiel leven en ook geen relatie met de jongen van wie ik zwanger was. Ik zag niet hoe ik zo een kind kon opvoeden en was er dus al snel uit dat ik een abortus wilde. Via google kwam ik eerst bij de FIOM terecht en vervolgens bij de huisarts die me naar een abortuskliniek verwees. Voorafgaand aan de ingreep een week later was er een gesprek met een verpleegkundige. Ik begrijp wel dat er vragen worden gesteld om te kijken of er geen dwang in het spel is, maar ik vond het toch een vervelend gesprek. 

Ik schaam me niet voor mijn abortus. Maar ik heb me er wel voor geschaamd dat ik me er niet voor schaamde.

Het leek alsof ik ontmoedigd werd, ook door de foto van de echo die me werd voorgehouden. Bovendien moest ik een officiële verklaring ondertekenen waarin stond dat ik dit echt wilde. Het was bijna alsof ik de staat moest meedelen: deze nieuwe burger komt er dus niet. Ik geloof niet dat het verkeerd bedoeld was, maar ik ervoer het wel als intimiderend, zeker in een zaal met meerdere vrouwen van wie sommigen aan het huilen waren.

De abortus vond daarna plaats door middel van een zuigcurettage en een roesje. Ik moest er een paar dagen van bijkomen, maar dat was het. Ik schaam me niet voor mijn abortus en ik heb er ook geen spijt van. Maar ik heb me er wel voor geschaamd dat ik me er niet voor schaamde. Het wordt je zo opgedrongen. Was er iets mis met mij dat ik er niet heel zware gevoelens over had? Maar die had ik gewoon niet. Met een kind had ik nooit alle toffe dingen kunnen doen die ik nu doe. Het voelt nog steeds als een juiste keuze.” 

Dit interview is eerder verschenen in ons magazine HUMAN INC. 

Stop intimidatie bij abortusklinieken

Stem voor bufferzones

Waarom maken wij ons druk over het abortusklimaat in Nederland?

In Nederland is toch alles rond abortus goed geregeld? Wat betreft wetgeving zeker, maar ook hier proberen conservatieve krachten de abortuspraktijk in een negatief daglicht te plaatsen. Zij zijn volledig gericht op het terugdraaien van verworven vrijheden en rechten. Lees in ons abortusdossier wat we doen om de vrije keuze te beschermen.

Liddie Austin
Liddie Austin
Journalist voor oa. HUMAN INC., columnist

Deel dit

Tags:  #Abortus #mijnabortus

Vrij denken, samen leven. Sinds 1946.

Blijf op de hoogte van acties voor een menselijker samenleving, inspirerend nieuws en evenementen.

"*" geeft vereiste velden aan

We gaan voorzichtig om met je gegevens. Lees meer in ons privacy-statement.