Precies over dit nieuwe mensbeeld gaat het in deze lezing van Farida Nabibaks. Ze gaat uit van het gedachtegoed van de Griekse en stoïcijnse filosoof Epictetus (1e Eeuw na Chr.), die stelt, dat ieder  mens op elk moment, dus ook op dit moment kan beginnen een goed leven te leiden. Perfectie, zoals we dat tegenwoordig kennen, was niet het leidende. Succes en roem heeft de mens niet in de hand.  De mens maakt fouten, maar er kan een blijvende verandering ingezet en volgehouden worden, mits men zichzelf aan een filosofische praktijk onderwerpt. Men leert van zijn gedrag, zijn fouten als een stadium dat te overkomen is. Een moment van falen passeert, daarna zijn we een ervaring rijker…
Vanuit dit perspectief zou ‘gestuntel’ een noodzakelijk stadium van oefening zijn en minder als een fatalistisch ‘falen’ gezien hoeven te worden, bijvoorbeeld zoals een peuter noodzakelijkerwijs het kruipen, waar het niet vallen kan, achter zich moet laten om de mogelijkheden van het lopen te exploreren. Dus valt het, ‘faalt’ het, totdat het kan
gaan en staan. ‘Falen’ hoort bij ‘uiteindelijk iets beheersen’.  En als dat zo is, dan is ons gestuntel noodzakelijk, totdat we de les geleerd hebben.
De lezing van Farida Nabibaks is onderdeel van een thema-avond in het kader van de Maand van de Filosofie.

Programma

  • De dolende geest van een stuntelende dichter
  • Lezing Ik stuntel dus ik ben door filosoof, kunstenaar en theatermaker Farida Nabibaks
  • Muzikaal intermezzo door zangeres Renske van den Berg
Entree
leden: € 5,-; niet-leden: € 7,-