Christenleraar mag worden geweerd uit openbare school

10 juni

Er is veel ophef over een via het Nederlands Dagblad (ND) uitgelekt, nog vertrouwelijk, advies van de Raad van State over de mogelijkheid van christelijke schoolbesturen om homoseksuele leraren te ontslaan. Wel moet volgens de Raad dan duidelijk zijn dat de specifieke eisen die de school stelt aan het gedrag van de leraar kunnen worden herleid tot de godsdienstige of levensbeschouwelijke grondslag van de school.

Nog niet is uitgelekt dat de Raad van State vanuit het gelijkheidsbeginsel een interessante parallel schijnt te trekken naar het openbaar onderwijs. De grondslag van het openbaar onderwijs is volgens de Wet op het primair onderwijs en van de Wet op het voortgezet onderwijs als volgt:

1. Het openbaar onderwijs draagt bij aan de ontwikkeling van de leerlingen met aandacht voor de godsdienstige, levensbeschouwelijke en maatschappelijke waarden zoals die leven in de Nederlandse samenleving en met onderkenning van de betekenis van de verscheidenheid van die waarden.
2. Openbare scholen zijn toegankelijk voor alle kinderen zonder onderscheid van godsdienst of levensbeschouwing.
3. Openbaar onderwijs wordt gegeven met eerbiediging van ieders godsdienst of levensbeschouwing.

Naar verluidt is de Raad van State, in een door het ND niet gepubliceerd deel van het advies, van mening dat openbare scholen christelijke docenten mogen weren als die zich ook buiten de instelling duidelijk in strijd met de grondslag van de instelling gedragen. Ook deze schoolbesturen hebben volgens dit instituut vanzelfsprekend het recht expliciete loyaliteit te vragen van hun medewerkers. Het enkele feit dat de leraar het christelijk (of enig ander) geloof aanhangt kan daarbij geen reden zijn hem of haar niet in het openbaar onderwijs te benoemen. Het komt immers de pluriformiteit van de school juist ten goede als het lerarenkorps ook pluriform is samengesteld. Bovendien zullen de meeste gelovige leraren hun specifieke geloofsopvattingen voor zichzelf houden en hun leerlingen daarmee niet steeds confronteren. Anders wordt het echter als het geloof een orthodox karakter heeft en niet alleen een innerlijke overtuiging is, maar de leraar er ook openlijk uiting aan geeft. Bijvoorbeeld door zichtbare kerkgang, het vanaf de openbare weg zichtbaar bidden of het demonstratief strikt in acht nemen van de zondagsrust. Ook een specifieke wijze van kleden of het lidmaatschap van orthodoxe politieke partijen kan een indicatie zijn voor het schoolbestuur. Over de in dit verband ook wel eens opgeworpen vraag naar de benoembaarheid van deze categorie gelovigen in de openbare dienst in het algemeen schijnt de Raad van State zich in dit advies niet uit te spreken.

Ik hoop dat de integrale tekst van het advies van de Raad van State snel wordt gepubliceerd, zodat we de discussie niet op de onvolledige en gekleurde berichten in het Nederlands Dagblad hoeven te voeren.

Rein Zunderdorp

NB. Het Humanistisch Verbond reageerde in een persbericht van 19 mei op Artikel 23. Dat is het artikel dat de gelijkberechtiging van openbare en bijzondere scholen regelt. 

Meer kijken, luisteren en lezen

De oudere bijdragen van dit weblog zijn te vinden in het archief van het weblog. Meer weten over Rein Zunderdorp? Lees op deze website alles over zijn functie als voorzitter van het Humanistisch Verbond.

Gepubliceerd: 08-06-2009