
De Van Praagprijs is een prijs die het Humanistisch Verbond tweejaarlijks uitreikt aan iemand die zich op geheel eigen wijze inzet voor een menswaardiger samenleving. Maar waar staat de prijs precies voor? Wie heeft hem eerder gewonnen? En aan welke criteria moet winnaars voldoen? Antwoorden op deze vragen vindt u op deze pagina.
Jaap van Praag was één van de oprichters van het Humanistisch Verbond in 1946 en voorzitter van kort na de oprichting tot 1969. De prijs werd ingesteld bij zijn afscheid als voorzitter van het Humanistisch Verbond. Lees verder
Amnesty International, Anton Constandse, Simon Carmiggelt, Annie Romein-Verschoor, Geert van Oorschot, Piet Spigt, Hein Roethof, Hella Haasse, P. Muntendam, Pierre Janssen, Otto von der Gablentz, Max van der Stoel, V.E. Wibaut Guilonard en W.L. Brugsma, Fernando Savater, Abdullah Ahmed an Na’im, Adriaan van der Staay, Kees Schuyt, Heddy Honigmann en Johan Simons.
Lees verder
Enerzijds wil het Humanistisch Verbond mensen eren wier werk geïnspireerd is door het humanisme en die waarden uitdragen die humanisten belangrijk vinden. Daarnaast is het belangrijk dat deze mensen zich inzetten voor een menswaardige en rechtvaardige samenleving. Het Humanistisch Verbond wil de winnaars een platform bieden en daarmee een bijdrage leveren aan het maatschappelijke debat.
Over deze twee doelen communiceert het Humanistisch Verbond ook met haar doelgroepen: de leden, de Humanistische Alliantie en een breder publiek.Het Humanistisch Verbond hoopt hiermee op een feestelijke manier het belang van humanisme voor onze samenleving te onderstrepen.
Waar bestaat de prijs van de Van Praag-prijs uit?Voorheen bestond de prijs uit een geldbedrag. Sinds 2005 bestaat de prijs uit een bronzen beeld. Beeldend kunstenaar Sigurdur Gudmundsson heeft speciaal voor de Van Praagprijs een beeld ontworpen, waarbij hij zich heeft laten inspireren door waarden die binnen het humanisme een belangrijke rol spelen zoals rechtvaardigheid, vrijheid, verantwoordelijkheid, gelijk- (waardig)heid, creativiteit en dialoog. Gudmundsson (1942, Reykjavik, IJsland) is een veelzijdig kunstenaar. Hij fotografeert, geeft performances en maakt beelden al dan niet in opdracht. Zijn werk komt voort 'uit een bron die gevoelsmatig is en waarvan ik geen verklaring kan geven. Het idee dat nodig is om het werk uit te voeren wordt getoetst aan dit basisgevoel.' Omdat hij een ‘zwak heeft voor humanisten’ wilde hij graag dit beeld maken. Het bestaat uit verschillende hoofden die organisch groeien uit een boomstronk. De mensen zijn op de wereld gericht, met elkaar verbonden en komen voort uit de natuur. De verschillende groottes van de hoofden, drukken de verschillende fasen van groei uit. Voor dit beeld werkte hij vanuit een ‘humanistisch basis gevoel’.
Op de vraag of hij trots is op zijn ‘award’ zegt hij met zijn karakteristieke IJslandse tongval: ‘Trots, dat valt wel mee. Ik vind hem absoluut oké en ik heb er ook echt een beetje van genoten toen ik hem maakte in China.’
Bekijk een video waarin kunstenaar Sigurdur Gudmundsson vertelt over zijn motivatie bij het maken van het beeld.