'Ik zie overal vooruitgang'

5 januari 2017

'Ik zie overal vooruitgang'

Door webredactie

Ralf Bodelier (55) uit Tilburg is optimist en oprichter van World’s Best News.

 

U leidt een nieuwsdienst over de vooruitgang in de wereld. Maar overal zien we toch armoede, ziekten, terreur en conflicten?

“Je moet kijken naar de grote lijnen: we leven langer, er is meer te eten, er zijn minder ziekten, we worden slimmer, er is minder oorlog. Overal zien we vooruitgang.”

Niet als we de krant openslaan.

”Klopt. Journalisten kijken naar de rotte appels, ik naar de hele mand.”

Geven journalisten opzettelijk een negatief beeld van de wereld?

“Ze wéten niet beter. Ik sprak onlangs bij een grote omroep en vroeg hoeveel kinderen in Afrika naar school gaan. Ze kwamen metschattingen van een tot drie op de tien kinderen. Het zijn er negen op de tien! Ik vroeg hoeveel oorlogen er zijn met meer dan tienduizend doden per jaar. Zij dachten 20 tot 30. In werkelijkheid zijn het er ‘slechts’ vier. We hebben echt geen idee hoe de wereld ervoor staat.”

Ralf Bodelier- Koos BreukelBent u niet het lachertje onder de journalisten als u aandacht vraagt voor het goede nieuws?

“Ja, dat gebeurt wel eens.”

Het ís toch ook niet allemaal goed? Neem Afrika: een hopeloos continent, toch?

“Juist niet! Ik woon regelmatig een paar maanden per jaar in Malawi, een van de armste landen ter wereld. Daar heb ik ingrijpende veranderingen gezien. Vijftien jaar geleden deelden in een ziekenhuis zeker vier patiënten een bed, nu heeft iedereen zijn eigen bed. Destijds liep er iedere dag wel een vriend mee in een rouwstoet omdat iemand was gestorven aan aids; sindsdien is het aantal aidsdoden met ruim 60 procent gedaald.”


Stoort u zich thuis ook aan het geklaag in de samenleving?

“Nou, als ik een oude tante op een verjaardagsfeestje hoor opmerken dat het vandaag allemaal zo vreselijk is, kan ik het niet laten om even bij haar in herinnering te brengen hoe haar moeder erbij stond toen ze 65 jaar was, met kapotte handen van het zware huishoudelijke werk. Of dan wijs ik erop dat haar zoon tegenwoordig maar 32 uur in de week hoeft te werken en twee keer per jaar op vakantie kan gaan, terwijl opa twee keer zo lang werkte, tegen een karig loon en in een tochtig huis woonde. Dat perspectief wordt nooit ingenomen.”

Ligt u dan nergens wakker van?


”Jawel. Mijn grootste zorg is de democratie. De animo om te stemmen ebt weg en sterke mannen nemen het weer over. We moeten snel iets bedenken om de democratie weer populair te maken.”

Dit portret verscheen ook in Human #4 over Vrijdenkers en dwarsliggers. 

Door Marco Visscher
Lees het online (vanaf p. 18).

Fotografie: Koos Breukel