Joris de Lathouder over humanisten-confirmatie

Ik ben aanwezig bij een humanisten-confirmatie in Oslo. Dat is een ceremonie waarbij jongeren de vrijheid vieren van hun eigen meningsvorming. Je spreekt dan ethische waarden uit die belangrijk voor je zijn. Mooi om elkaar in zo’n diepgang te vinden.

In Nederland willen veel mensen zichzelf geen “humanist” noemen, omdat ze geen zin hebben in een “stempel”. Deze Noren zijn slechts 14 jaar oud en hebben daar geen moeite mee. Hebben ze dan al de vrijheid om zelf te kiezen? Lopen ze straks niet rond met het idee  “nouja, ik ben ooit wel geconfirmeerd maar ik doe eigenlijk nooit meer iets humanistisch” ? Dat zou toch griezelig zijn.

Onder een langzame trompetter- en trombone mars lopen ze ze met een omweg naar het podium. Iedere deelnemer kleedt zich anders, de ene draagt iets traditioneels, een andere is meer casual gekleed of hult zich in een witte jurk.Gelukkig ontbreekt de uniformiteit in de klederdracht en zie ik breed stralende gezichten.Een meisje zingt over de keuzes die ze nog zal maken in haar leven, welke zullen dat zijn? Een jongen ondersteunt haar verhaal met ballet. Hij laat zien hoe je eerst alleen je keuzes maakt, daarna verschijnen vier danseressen die laten zien hoe je elkaar kunt vinden. Maar daarna danst hij weer alleen. Er is aandacht voor het individu, maar die hoeft niet geïsoleerd zijn keuzes te maken. Zelf denken, samen leven dus.

Tijdens het congres is meerdere malen gesproken over de aanslagen in Oslo. Een professor zei dat de dader fysiek in Noorwegen leefde, maar zijn ziel op internet zat. Op internet heb je de mogelijkheid om eenvoudig informatie te vinden die aansluit bij de mening die je al had. Daardoor hoef je, als je wil, een andermans ”waarheid” nooit tegen te komen. Het is belangrijk je verenigd te kunnen voelen in een groep, en daar kracht uit te putten. Als je dan een groep kiest die de vrijheid en uitdaging biedt om jezelf te ontdekken, raak je niet snel geïsoleerd in gedachten en voel je je niet snel alleen. Bovendien scheelt het op latere leeftijd misschien nog eens een burnout of midlife-crisis, omdat je bijvoorbeeld werk kiest dat dichter bij je kernwaarden ligt.

Twee meiden vervolgen met leuke anekdotes over de verhalen die ze deelden met elkaar, in de tien weken die hieraan vooraf gingen.Temidden de chique geklede aanwezigen verschijnen in neonkleur gehulde meiden op het podium. Ondersteund door een energieke techno-beat voeren ze een vlot dansje op. Dit is duidelijk hun feestje!Ze nemen zichzelf als uitgangspunt voor de confirmatie, en die kwam echt in vrijheid tot stand. Ze namen de mens als uitgangspunt, en de waarden die hieruit voortvloeien gaan dus nog wel even mee.

Joris de Lathouder is bestuurslid van JONGHV, de jongerenafdeling van het Humanistisch Verbond

Blogs op de IHEU

Dit is een een deel in een serie van Blogs die gemaakt zijn op het Wereldcongres van de IHEU tussen 10 en 15 aug. 2011 Lees verder op overzichtspagina