Op 22 augustus werd de Somalische Saïd Hoosh (21) in de wachtkamer van de IND in Hoofddorp gearresteerd. Samen met zijn advocaat had hij een afspraak om zijn zaak te heropenen op basis van ‘klemmende redenen van humanitaire aard.’ Als onuitzetbare kan Saïd niet in Nederland blijven, maar ook niet terug naar Somalië.

Saïd werd door drie mannen in burger aangehouden en meegenomen naar het politiebureau in Hoofddorp.Volgens de advocaat met de bedoeling hem te detineren. De reden die werd gegeven voor zijn aanhouding was dat hij zich als ongewenst verklaarde in een overheidsgebouw bevond. Later op de middag besloot een hoger geplaatste IND medewerker dat Saïd moest worden vrijgelaten. Toen was het echter te laat voor de afspraak. De advocaat en Saïd keerden geschrokken en onverrichterzake terug naar Friesland.
Volgens de advocaat gebeurt het wel vaker dat er direct na een verzoek tot heropening een beslissing wordt genomen. Dan worden mensen vervolgens opgesloten in vreemdelingendetentie om ze uit te zetten. Bij Saïd had hij het echter totaal niet verwacht, omdat hij onuitzetbaar is. De advocaat overweegt een klacht in te dienen bij de IND over de manier waarop Saïd is ingerekend. Hij zal ook vragen het verzoek tot opheffing van de ongewenstverklaring dat twee maanden geleden werd ingediend met spoed te behandelen. Daarvóór durven Said en de advocaat geen nieuwe afspraak te maken met de IND en weer in de wachtkamer plaats te nemen. Dat betekent dat voorlopig geen verzoek kan worden gedaan Saïd een verblijfsvergunning te verlenen om humanitaire redenen.
De vraag blijft of deze arrestatie een misverstand is. Formeel is iedereen die ongewenst verklaard is, maar Nederland niet verlaat strafbaar. De vreemdelingenpolitie in Friesland laat Saïd echter met rust omdat bekend is dat hij niet kàn worden uitgezet naar Somalië. Waarom werd hij gearresteerd?
En kwamen hier twee routes bij elkaar? De afspraak om een verzoek in te dienen bij de IND om de zaak te heropenen, en het recht Hoosh te arresteren omdat hij ongewenst is verklaard en toch nog in Nederland is? Zeker is dat dit incident een afschrikwekkende werking heeft om een verzoek te komen doen. Daarmee wordt het recht zo'n verzoek te doen ondermijnd: mensen durven het risico niet te nemen.
Hoe dan ook is het een voorbeeld van de opeenstapeling van angst en onzekerheid waaraan een onuitzetbare illegaal blootstaat. Zonder dat het tot een oplossing leidt: Het leidt niet tot de beoogde uitzetting en beschadigt wel verder de persoon om wie het gaat. Beleid en uitvoering daarvan zou erop gericht moeten zijn de onzekerheid op te lossen en mensen handelingsperspectief te bieden.
Lees ons eerdere artikel en lees ook het dossier humane vreemdelingendetentie