Rosanna van Oudenaarden is sinds een half jaar voorzitter van Jong HV, de jongerenafdeling van het Humanistisch Verbond. Lang genoeg om te weten wat ze wil bereiken: bruggen bouwen tussen humanisten en haar netwerk uitbreiden. Laten we als humanisten de verschillen bespreken, maar laten we vooral samenwerken.

De samenwerking tussen humanisten onderling verloopt niet altijd soepel. Onder meer vanwege verkeerde beeldvorming.
Ik merk dat er op de Universiteit voor Humanistiek, waaraan ik studeer, een beeld is van het Humanistisch Verbond als een radicaal-athëistische organisatie. Misschien komt dat door de atheïstische reclamecampagne waar het Humanistisch Verbond steun aan verleende. Ik wil graag bruggen slaan.
We zijn toch allemaal humanisten. De overeenkomsten zijn veel groter dan de verschillen.
De 22-jarige voorzitter komt uit een humanistisch nest. Haar vader is lid van het hoofdbestuur van het Humanistisch Verbond en haar moeder is humanistisch geestelijk verzorger.
Ook Rosanna wil geestelijk verzorger worden.
Ze treedt dus in de voetsporen van haar ouders. Daar heeft ze wel eens over getwijfeld. Er zijn momenten geweest dat ik me tegen mijn ouders afzette en dat niet juist niet wilde. Maar toen realiseerde ik me dat een keuze gebaseerd op 'afzetten tegen' geen positieve, autonome keuze kan zijn.
Van Oudenaarden twijfelde geen moment toen ze voor de keuze stond voorzitter van Jong HV te worden. Ik kan er veel van leren en het is goed dat er voor langere tijd een voorzitter is die beleid ontwikkelt en uitvoert. De functie geeft haar ook de kans het netwerk van Jong HV uit te breiden.
'Ik heb contact met jonge humanisten in Duitsland. Daar heb ik geopperd om een uitwisseling te organiseren tussen Nederlandse en Duitse humanisten. Verder willen we via De Dialoog in contact komen met verschillende levensbeschouwelijke stromingen en met elkaar in gesprek gaan over homoseksualiteit. Ook wil ik onderzoeken hoe er op thema's kan worden samengewerkt, bijvoorbeeld met een organisatie als De Vrije Gedachte. Een ander streven is een nieuwe interactieve website met een goed forum.
Zowel het Humanistisch Verbond als Jong HV hebben levenskunst hoog op de agenda staan.
Jong HV heeft een flyer gemaakt om mensen te werven met de vraag 'Levenskunstenaar worden?'
Waarom staat levenskunst zo centraal? Levenskunstenaar worden? is een appel om zelf actief iets van je leven te maken. En niet zomaar iets: iets dat zowel ethisch als esthetisch is, zowel goed als mooi. Iets dat de moeite waard is. In eerste instantie lijkt het misschien een ego-project, maar bij nader onderzoek van het woord en de filosofie die erachter zit, spelen andere mensen een grote rol. Niet alleen als toeschouwers van jouw kunstwerk, maar ook als onderdelen van dat kunstwerk: want leven doe je niet alleen.
Hoe staat het met het kunstwerk dat Rosanna van Oudenaarden heet?
Het hele idee van maakbaarheid dat sommigen in levenskunst zien, vind ik te extreem. Wel dat je verantwoordelijk moet zijn. Dat is wezenlijk. Door daar bewust mee bezig te zijn, krijg je vrijheid. Dat voelt heerlijk! Ik probeer op de hoogte te zijn van wat er gebeurt in de wereld en baseer daar mijn keuzes op. Het is niet zo dat ik daardoor extreem milieubewust ben ofzo. Verder bestaat levenskunst uit het telkens weer afwegen van korte- en langetermijndoelen en -wensen: bijvoorbeeld zak ik door of ga ik studeren voor het tentamen van volgende week. Je mag telkens zelf nadenken en beslissen over je leven.
Dat wil niet zeggen dat het altijd eenvoudig is zelf verantwoordelijk te zijn in de huidige tijdsgeest van het dikke-ik. 'Het is lastig. Ik vreet me wel eens op als ik in een stiltecoupé zit en iemand herrie maakt. Ben ik niet te bemoeizuchtig. Hoe gaat die persoon reageren. Iemand aanspreken is lastig. Toch doe ik dat wel als dat kan.
Er volgt een stilte.... 'Kijk, iedereen is wel eens te blij met zichzelf, je hebt anderen nodig om het beeld van wie je bent scherp te houden.' Voor Rosanna zijn dat haar vriend en haar ouders. Mooie mensen waar ze bewondering voor heeft. Bewondering heeft ze voor iedereen die bewust in het leven staat en durft te kiezen, hoe moeilijk dat soms ook is, zoals Joep Dohmen doet.
Dohmen heeft besloten een groot deel van zijn leven aan het denken en de filosofie te wijden. De toewijding aan zijn keuze en de verantwoordelijkheid die hij daarvoor neemt, bewondert ze. Als je ziet hoe dat doorwerkt op allerlei gebieden van zijn leven (voor zover ik daar zicht op heb). Maar ze bewondert ook anderen. Een jongen die zij ontmoette tijdens een IHEU-bijeenkomst dit jaar. 'Deze jongen liep risico op de doodstraf alleen maar vanwege zijn aanwezigheid tijdens deze internationale humanistische conferentie. Als je dat hoort, wordt alles relatiever. Dat denk ik wel eens waar zijn we mee bezig als humanisten. Laten we onze verschillen bespreken, maar laten we vooral samenwerken!'
Lees meer op de website van Jong HV
Gepubliceerd:22-10-2009