
'''De uitvoering van het generaal pardon voor asielzoekers is bijna afgerond. Minder dan tien procent van het aantal verzoeken tot pardon is niet gehonoreerd vanwege het feit dat de aanvrager na 2001 buiten Nederland was of buiten Nederland asiel aanvroeg. Toch zou de situatie van deze groep 'grensgevallen' uit humanitair oogpunt geëvalueerd moet worden.
Het Humanistisch Verbond steunt dan ook de actie 'Ook pardon voor grensgevallen' van de samenwerkende vluchtelingenorganisaties'''
Eind 2006 stemde de Tweede Kamer in met een generaal pardon voor asielzoekers die voor 1 april 2001 asiel aanvroegen. Naar schatting 27.500 personen mogen in Nederland blijven. Dat is goed nieuws, maar er zijn ook 2.450 verzoeken afgewezen op grond van het feit dat de pardon-aanvrager, soms voor korte tijd, buiten Nederland is geweest.
Een deel van de afgewezen aanvragers zijn Dublin-claimanten, zo genoemd vanwege de EU-Dublin-verordening uit 2003. Deze verordening beoogt te voorkomen dat personen in meerdere EU-lidstaten in de asielprocedure worden opgenomen. Het land buiten Nederland waar zij naar toe gingen, heeft deze asielzoekers teruggestuurd naar Nederland, omdat ze hier al asiel hadden aangevraagd. Nederland heeft hen weer opgenomen, maar ze vallen buiten het generaal pardon. (dat is een expliciete grond van uitsluiting in de pardonregeling).
Een andere groep (circa 1.450 asielzoekers) heeft geen asiel gevraagd in het buitenland, maar is voor langere of kortere tijd elders geweest. Zij deden dit om vrienden en familie te bezoeken of ze verlieten Nederland uit wanhoop, omdat ze het zware leven op straat als uitgeprocedeerde asielzoeker tijdelijk wilden ontvluchten. Er zijn verschillende schrijnende individuele gevallen bekend bij de vluchtelingenorganisaties.
Het Humanistisch Verbond staat op het standpunt dat vanuit menselijk oogpunt bij de evaluatie van de generaal pardonregeling, die eind september plaatsvindt, alsnog bekeken moeten worden of deze beperkte groep in aanmerking kan komen voor een pardon. De gehanteerde uitsluitingsgronden zijn begrijpelijk vanuit een perspectief van beheersing en het tegengaan van misbruik. Het Humanistisch Verbond pleit er echter voor per geval te bekijken wat humaan is in de geest van de pardonregeling. Ook dreigt er rechtsongelijkheid te ontstaan doordat het beleid in de loop der tijd is versoepeld. Een verblijf van twee weken of minder in een Europees land is in de meest recente jurisprudentie namelijk niet langer grond voor uitsluiting. Er zijn verschillende zaken gedocumenteerd
Het Humanistisch Verbond steunt daarom de actie ‘Ook pardon voor grensgevallen’ en de handtekeningactie die de samenwerkende vluchtelingenorganisaties de komende weken gaan voeren.
Het Humanistisch Verbond zal de handtekeningenlijst op naam van persoon ook verspreiden onder de afdelingen van het verbond.
Het Humanistisch Verbond heeft zich de afgelopen jaren ingezet voor een humaan asielbeleid.
Roger van Boxtel, de toenmalige voorzitter van het Humanistisch Verbond, heeft in 2004 en in 2005 de politiek meerdere malen opgeroepen een generaal pardon te geven.
Gepubliceerd: 28-08-2008