Humanistisch Verbond en NVVE pleiten in ‘Volkskrant’ voor hulp bij zelfdoding voor mensen die ernstig psychisch lijden

Het Humanistisch Verbond en de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde pleiten op 24 mei in de ‘Volkskrant’ voor een wettelijk recht op hulp bij een zelfgekozen levenseinde voor mensen die ernstig psychisch lijden. ‘Wie echt dood wil, beëindigt vroeg of laat toch het leven. Maar dan zonder hulp, in eenzaamheid en op mensonwaardige wijze,’ schrijven Rein Zunderdorp en Rob Jonquière in hun opinieartikel.

De Nederlandse euthanasiewet maakt geen onderscheid tussen lichamelijk of psychisch lijden bij een verzoek om euthanasie of hulp bij zelfdoding. Maar in de praktijk blijft een waardige, zachte dood voorbehouden aan mensen die fysiek lijden. Dat is ‘een pijnlijke en onwenselijke situatie’, zeggen het Humanistisch Verbond en de Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) in een oud/opinieartikel dat de ‘Volkskrant’ op 24 mei publiceert . ‘Ook onbehandelbaar psychisch lijden kan ondraaglijk en uitzichtloos zijn en moet dus na de vereiste zorgvuldige afweging tot hulp bij zelfdoding kunnen leiden,’ schrijven Humanistisch Verbond-voorzitter Rein Zunderdorp en NVVE-directeur Rob Jonquière.

#8216;Waar hulp wordt geweigerd of zelfs de hulpvraag niet serieus wordt genomen, raken mensen geïsoleerd. Wie echt dood wil, beëindigt vroeg of laat toch het leven. Maar dan zonder hulp, in eenzaamheid en op mensonwaardige wijze: voor de trein, van een flat, door ophanging,’ aldus Zunderdorp en Jonquière. Ze bepleiten geen stervenshulp voor patiënten die in een waan of impuls een doodswens uiten, ‘maar wel voor degene die daar weloverwogen, duurzaam en wilsbekwaam voor kiest op grond van langdurig en onoplosbaar lijden.’

Zunderdorp en Jonquière doen in hun opiniestuk een oproep aan de politiek om de wettelijke mogelijkheden voor hulp bij zelfdoding verder te bespreken. Het recht op een zelfgekozen humaan levenseinde zou ook moeten worden gehonoreerd bij chronisch psychiatrische patiënten die ondraaglijk en uitzichtloos te lijden en geen perspectief meer zien, schrijven ze.

Op dit moment kunnen op basis van de euthanasiewet alleen artsen en psychiaters een actieve rol spelen. Maar hulpverleners zijn meestal niet geneigd een doodswens van hun patiënt zonder meer te respecteren – ze zullen alternatieven en nieuwe perspectieven bieden en nemen een doodswens en een verzoek om hulp bij zelfdoding niet serieus als onderdelen van hun zorgtaak. Zunderdorp en Jonquière concluderen dat het taboe op een doodsverlangen vanwege psychisch lijden doorbroken moet worden om meer hulp mogelijk te maken. ‘Anders staan we toe dat we de lijst van eenzame, gewelddadige suïcides eindeloos laten groeien.’

Gepubliceerd: 24-05-2008