----box----
De ledenwerkgroep Nieuw Humanistisch Perspectief heeft in zijn notitie Humanisme in een veranderende samenleving een groot aantal ideeën ontwikkeld om hetgeen het HV in het Meerjarenprogramma 2007-2012 verwoordt ook concreet vorm te geven en humanisten handreikingen te doen om humanisme te praktiseren. 'U bent van harte uitgenodigd om op het onderstaande stuk te reageren. '
Als er iets fout gaat schieten veel burgers in de reflex dat de regering, de politie, de school, het bestuur daar hoognodig maatregelen tegen zou moeten treffen. We zijn steeds meer op consumeren ingesteld, ook van informatie. En als we dan informatie over problemen en mistoestanden krijgen roepen we met zijn allen in koor, de media voorop, dat anderen daar iets aan moeten doen en wel direct! We kunnen daar zelf ook niets aan doen omdat we het veel te druk hebben, vooral met het verdienen van geld en het weer uitgeven daarvan.
Tegelijk maken we ons druk over de toenemende controle van de overheid op de burgers. Onze glurende Big Brother wordt diep gewantrouwd. Toch is het één een direct gevolg van het ander. De maakbaarheid van onze samenleving kent zijn grenzen. Zaken als fatsoen en goede omgangsvormen kun je nu eenmaal niet met wetten afdwingen. Bovendien maakt het afschuiven van alle verantwoordelijkheid naar hogere instanties de burger ook machteloos en afhankelijk van die instanties. Het enige dat we dan nog kunnen doen is eens in de zoveel tijd onze stem uit brengen en bidden dat dit een goede keuze was. Het evenwicht zou weer hersteld moeten worden. Natuurlijk zijn er veel zaken die door overheden en besturen goed geregeld kunnen en moeten worden. Maar als humanisten, die autonomie hoog in het vaandel hebben staan, willen we zelf onze verantwoordelijkheid nemen. Daarvoor is noodzakelijk dat we van de tribune naar het speelveld verhuizen. Als voetbalsupporters dat doen is dat een slechte zaak, maar als burgers het maatschappelijke speelveld betreden kan de wedstrijd pas echt beginnen.
Humanisten zijn bij uitstek burgers die op het speelveld thuishoren en die andere burgers zouden kunnen stimuleren om daar ook op te komen. Of beter: zouden moeten stimuleren. Want het wordt tijd dat we de mobilisatiekracht van God of Allah niet meer als vanzelfsprekend beschouwen en komen met vanzelfsprekende alternatieven!
Dáár moet het Humanistisch Verbond op inzetten. Daar moet je je als humanist voor inzetten.
Het is niet meer mogelijk om op dit stuk te reageren