Humanisme en politiek (7):
Joy van der Beek-Ploeg stemt SP

'''Met de verkiezingen voor de deur vroegen we een aantal humanisten naar het verband tussen hun politieke keuze en hun humanisme. Volgt hun politieke keuze uit de levensbeschouwelijke? Welke belangrijke humanistische waarden of thema's vinden zij terug in de partij van hun keuze? Waarom denken zij dat deze partij bijdraagt aan de humanisering van de samenleving?
Deel 7 in een serie: Joy van der Beek-Ploeg en de SP. '''

Het leven is geen sprookje

Daar ben ik al jong achter gekomen. Voor mijzelf, geboren in 1943 in Hilversum, leek het aanvankelijk nog wel een sprookje te worden. Met ouders die vol idealen naar de bevrijding toeleefden en dat idealisme overdroegen op hun kinderen. Ouders die het vanzelfsprekend vonden dat meisjes dezelfde rechten en plichten hadden als jongens.

Ik merkte al gauw dat ik bevoorrecht was. Naast de middelbare school had ik bijbaantjes. Onder meer bij een bekende soepfabriek in Loosdrecht. Ik weet nog hoe onthutst ik was door de respectloze behandeling die het personeel accepteren moest.

Na mijn kweekschoolopleiding ben ik in Amsterdam-Oost gaan werken. Met 20 jaar voor een klas van 43 leerlingen. Wat een armoede in sommige gezinnen, maar wat een geweldige overlevingsdrang. En wat een fantastische inzet toonden ze om hun kinderen meer kansen te bieden. De tijd van Co van Calcar. Kinderen mondig maken. Niet over ouders heen, maar samen met ouders praten over hun kind.

In die periode werd er op openbare scholen nog geen Humanistisch Vormingsonderwijs (HVO) gegeven. Collega's vonden me drammerig als ik het erover had. Maar het HVO onderwijs heeft een enorme ondersteuning gegeven aan dat mondig maken van leerlingen! Het gaat me nog steeds aan het hart dat er, na een bloeiperiode, nu in Amsterdam geen HVO meer gesubsidieerd wordt. Ze weten niet wat ze de leerlingen onthouden! Ik heb 38 jaar bij het Amsterdamse Openbare Onderwijs gewerkt. Als leerkracht en als Intern Begeleider. In Noord en in Zuid-Oost. Met kinderen en ouders van alle achtergronden en nationaliteiten. Ik ben geconfronteerd met veel probleemsituaties en persoonlijke drama's van leerlingen. En met het tekort schieten van hulpverlening. Nee, het leven is voor veel kinderen echt geen sprookje! En dan heb ik het nog alleen over de schrijnende gevallen in ons eigen welvarende landje. En niet eens over het gesjoemel met de Universele Rechten van het Kind in grote delen van de wereld. Kinderhandel; kinderarbeid en geen scholing; onthouden van medische verzorging etc.

Wanneer je vanuit een humanistische wereldvisie vindt, dat voor ieder individu een menswaardig bestaan gegarandeerd zou moeten zijn, is het voor mij vanzelfsprekend dat je je daarvoor inzet. En dat je ook van politieke partijen verwacht dat ze zich daarvoor inzetten. En gelukkig doen sommige partijen dat. Maar mijn keuze als humanist voor de SP is gebaseerd op mijn waardering voor hun aanpak van problemen. Niet oeverloos filosoferen, maar praktisch handelen. Talent van mensen aanwenden om specifieke problemen met specifieke kennis en ervaring te lijf te gaan. Solidariteit; medemenselijkheid en respect voor de menselijke waardigheid zijn aspecten van een humane moraal die ik heel belangrijk vind. In de SP uitgangspunten kom ik dat tegen en bovendien de heteronomie als grondslag van een humanistische moraal. We kunnen niet alleen met onszelf rekening houden en maar afwachten waar het schip strandt. We zijn afhankelijk van elkaar en verantwoordelijk voor elkaar en voor onze wereld. En voor het verbeteren van de levensomstandigheden van zoveel kinderen. Een sprookjesleven kunnen we hen niet garanderen, maar een humaan bestaan moet toch echt kunnen!

Joy van der Beek - Ploeg