In tal van landen over de hele wereld zijn organisaties van humanisten tot ontwikkeling gekomen. Vaak was de aanleiding een tamelijk praktische, namelijk belangenbehartiging van buitenkerkelijken.
De achterstelling van ongodsdienstigen heeft in de vorige eeuw een ware emancipatie op gang gebracht. Het streven van humanisten naar gelijkberechtiging past in de algehele ontwikkeling van de wereld waarin waarden als vrijheid, gelijkheid en solidariteit steeds belangrijker zijn geworden.
Het is een kenmerk van de humanistische beweging dat zij zich altijd tegen eigen politieke partijvorming heeft verzet. Maar over de wijze waarop kerk en staat het beste gescheiden kunnen zijn, lopen de opvattingen internationaal uiteen. Aanvankelijk lag de nadruk op het terugdringen van de overheersende rol van de godsdienst in de politiek. Later kwam het accent te liggen op samenwerking met andere levensovertuigingen om tot pluriformiteit te komen.
De rol van de staat kon daardoor veranderen. Niet langer werd het als altijd onjuist gezien dat de overheid een voorwaardenscheppende rol speelt, zolang zij zich inhoudelijk bescheiden zou opstellen en diversiteit wilde bevorderen. Deze ontwikkeling in humanistische kring is het duidelijkst te zien in Europa. In de Verenigde Staten overheerst echter nog angst voor de zeer sterke christelijk-fundamentalistische stromingen. In veel moslimlanden, maar ook in grote delen van Afrika en Midden- en Zuid-Amerika is ongodsdienstigheid een nog nauwelijks bekend fenomeen.
In 1896 ontstond de eerste internationale organisatie van humanisten: de International Ethical Union. Sedert 1952 is de aanduiding 'humanistisch' nadrukkelijk toegevoegd. De International Humanist and Ethical Union (IHEU) telt inmiddels zon honderd aangesloten organisaties in meer dan dertig landen. Het hoofdkantoor is gevestigd in Londen.
Op deze website is informatie over humanisme in internationaal perspectief gebundeld in het webdossier 'humanisme wereldwijd'.
Laatste update van deze pagina: 01-03-2008