Is het Humanistisch Verbond een elitaire club?

Een bovenlaag van de samenleving is het Humanistisch Verbond zeker niet. Wel treden humanisten de werkelijkheid graag met een zekere hartstocht en waakzaamheid tegemoet, om de levensvragen waarvoor zij zichzelf en de samenleving gesteld zien te verkennen. Zo ontdekken mensen wie ze zijn en wat ze voor anderen en zichzelf kunnen betekenen. Misschien voelen ze zich zo wel een beetje de fine fleur van de wereld: kostbaar, voor zichzelf én voor anderen.

De Dikke Van Dale omschrijft een elite als een kleine, besloten groep van vooraanstaande, bevoorrechte mensen. Met zo’n tienduizend leden kunnen we het Humanistisch Verbond inderdaad klein noemen. Maar volgens een recent rapport van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, is ruim een kwart van de Nederlandse bevolking humanistisch geïnspireerd. Besloten is het Humanistisch Verbond allerminst. Iedereen die zich door het gedachtegoed voelt aangesproken is welkom in de vereniging die zowel landelijk als regionaal tal van activiteiten onderneemt.

Vooraanstaand zou je humanisten in zoverre kunnen noemen dat zij een grote belangstelling aan de dag leggen voor ontwikkelingen in de samenleving en actief proberen bij te dragen aan de humanisering daarvan. Door zelf te denken en de dynamiek te zoeken van het open debat hierover, spannen humanisten zich in voor het kostbaarste voor alle mensen; tijd en kwaliteit van leven. Wie de waarde ervaart van deze manier van persoonlijke en maatschappelijke ontplooiing mag zich misschien wel bevoorrecht noemen.