Het Humanistisch Verbond wil zich sterk maken voor een menswaardig vreemdelingenbeleid. Soms wordt de menselijke waardigheid van mensen zonder verblijfsvergunning met voeten getreden. Bijvoorbeeld als ze onuitzetbaar zijn, en desondanks herhaaldelijk gedetineerd worden. Het Verbond verzet zich tegen deze schendingen.
Inhoudsopgave
Humanistisch geestelijk verzorgers in de detentiecentra maken vaak gebruik van gedichten. Ook gedetineerde vreemdelingen schrijven gedichten. Een kleine selectie.
Aan het eind van een gespreksgroep, altijd met de onzekerheid wie er nog zal zijn volgende week, en wie niet, en waar die dan is:
Reisopdracht
en als je weggaat.
regen er dreigt regen
storm blaast zand
over de wegen,
men moet z´n ogen beschermen.
angstige vogels zwermen
boven het land.
de lucht is zwart.
zeg langzaam:
Ik hou van regen.
Ik hou van storm.
Ik ben niet bang.
Riekus Waskowsky
Bij de start van een nieuwe groep, nadat ik verteld heb dat niemand hier zijn echte naam hoeft te noemen, en we vervolgens over namen spreken: wie ze je geeft, en waarom, en hoe je genoemd wilt worden, hier en nu.
Voor wie ik liefheb wil ik heten
mijn moeder is mijn naam vergeten,
mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
hoe moet ik mij geborgen weten?
noem mij, bevestig mijn bestaan,
laat mijn naam zijn als een keten.
noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.
voor wie ik liefheb wil ik heten.
my names forgotten by my mother,
my child does not yet know my name.
how could i feel that i am safe?
name me, confirm my being here,
may my name be as a linking chain.
name me, name me, call on me,
o, call me by my deepest name.
for those i love i have my name.
Neeltje Maria Min
Bij de midzomerviering in het Detentiecentrum
Ik wil het altijd weer:
wonen in een dik huis,
mij warmen aan heilig vuur.
Maar ik sta op open land,
geen mens of dier om mij heen,
de wind van het licht in de rug.
Ik wil niet terug.
Hans Andreus
Beeldverhalen
COS Noord Holland stelde samen met een aantal illegalen beeldverhalen samen over hun leven. We horen wel hun stem, maar zien geen gezicht. In plaats daarvan laten ze de beelden zien die deel uitmaken van hun leven. De beeldverhalen kunnen op CD-rom besteld worden. Op verzoek verzorgt COS Noord Holland ook bijeenkomsten waarin de beeldverhalen ingeleid en besproken worden, ook met illegalen zelf. Meer informatie bij Cos Noord Holland
Welcome Europe
Bilal is als 17-jarige in drie maanden tijd van Irak naar Frankrijk komen lopen. Hij wil koste wat het kost naar zijn - eveneens Koerdische - vriendinnetje Mina die met haar familie mee naar Engeland geëmigreerd is. In Calais aangekomen blijkt het laatste stuk van de reis meteen het meest moeilijke deel te zijn. Als illegaal blijk je niet zomaar over te kunnen steken. Bilal geeft echter niet op en besluit na een mislukte smokkelpoging naar Engeland te zwemmen. Hiervoor heeft hij zwemlessen nodig en zo ontmoet hij zwemleraar Simon. Lees verder
Maybe Sweden
In een groot landhuis ergens in Spanje hebben vijf jonge mensen zich teruggetrokken om zich te storten op hun grote passie: lezen. Aan het zwembad, in de hangmat en zelfs bij het kampvuur zitten ze met hun neus in de boeken. Of ze discussiëren over literatuur.
De rust in het huis wordt verstoord wanneer het gezelschap bezoek krijgt van een groep gestrande Afrikaanse bootvluchtelingen. Lees verder
In this World
In This World is een bijzondere film. Twee jonge Afghanen, Jamal en Enayatullah, spelen zichzelf en zijn door filmmaker Michael Winterbottom opgepikt in een Pakistaans vluchtelingenkamp. De film is gebaseerd op de ervaringen van echte vluchtelingen. Het resultaat is dan ook een realistische semi-documentaire. Met de documentaire aanpak neemt Micheal Winterbottom de kijker niet mee in het verhaal, de emotionele betrokkenheid blijft beperkt. Toch is de angst, het gebrek aan zuurstof en de geur van de dood te voelen. De objectieve kijk op het thema vluchtelingen, zorgt ervoor dat in In This World de rauwe werkelijkheid zichtbaar is. Lees verder
Verloren Levens
Ze zijn keurig gekleed en goed gekapt. Je zal ze niet zien zwartrijden in tram of trein. Ze mijden risicovolle plaatsen, mensen en evenementen. Ze lossen op in de massa en maken zich het liefst onzichtbaar. Want lopen ze tegen de lamp, dan zitten ze al gauw voor negen maanden vast in een gevangenis. In 'Verloren Levens' vertellen deze en andere 'onuitzetbaren' hun levensverhaal: waarom zij ooit weg moesten uit hun land en wat hen in Nederland overkwam. Kijk verder op www.human.nl
Speciale Vlucht
In het vreemdelingendetentiecentrum Frambois bij het Zwitserse Genève wachten uitgeprocedeerde asielzoekers en illegale immigranten op hun uitzetting. De spanning is er om te snijden. Kijk verder op www.human.nl
De gevangen van gebouw 4: Vara's Zembla over onuitzetbaren
De gevangenen van detentiecentrum Rotterdam komen afgelopen zomer in opstand. De opgesloten vreemdelingen protesteren tegen hun uitzichtloze situatie en het strenge gevangenisregime. Ze hebben geen strafbaar feit gepleegd maar zitten in een cel waarvan de deur om vijf uur 's avonds op slot gaat tot de volgende ochtend acht uur. Ze voelen zich behandeld als criminelen. Bekijk de uitzending van VARA Zembla . Daar vindt u ook een dossier over het onderwerp.
De vreemdelingenrechter
Een unieke kijk achter de schermen van de afdeling vreemdelingenzaken op de rechtbank van Amsterdam. Drie rechters worden van dichtbij gevolgd tijdens hun dagelijkse werkzaamheden in de rechtszaal en daarbuiten. Zij delen hun gedachten, persoonlijke ervaringen en dilemma's. Wat betekent het om over het lot van vreemdelingen te beslissen? Bekijk online
De huizen van Hristina
Veel Oost-Europese vrouwen hebben in Nederland een baan als werkster. Ze poetsen en boenen de huizen van mensen die de hele dag van huis zijn. Een van die vrouwen is de jonge Bulgaarse Hristina. Wie is deze Hristina, die ten tijde van de opnamen van de film illegaal in Nederland verbleef maar door de wijzigingen in de EU-verdragen inmiddels legaal is? Bekijk online
Cellenblok K
In de nacht van 26 op 27 oktober 2005 brandde vleugel K van het cellencomplex op Schiphol-Oost. Er kwamen elf mensen om het leven. Kees Vlaanderen volgde zeven overlevenden. Een half jaar later vertellen zij over hun ervaringen en gaan zij terug naar die fatale nacht.Bekijk online
Mensjesrechten: Davron
Davron (11 jaar) uit Uzbekistan woont al sinds zijn derde in Nederland. Samen met zijn moeder heeft hij jarenlang door het land gezworven. Davron wist lange tijd niet of hij in het enige land dat hij kent mag blijven en opgroeien.Soms ben ik bang dat ik weg moet naar een land waar ik niemand ken", vertelt hij in een filmpje op het