Agenda Midden- en Zuid-Twente

Zorg en Marktwerking

27 feb

Zorg en Marktwerking

Zorg en Marktwerking

De gezondheidszorg in ons land heeft zich na de Tweede Wereldoorlog snel ontwikkeld. Aanvankelijk was er voor die ontwikkelingen, althans van de kant van de overheid, weinig aandacht. Geleidelijk kwamen er meer wetten en regels. Doel was om de totale zorgkosten in de hand te houden. Dat bleek lastiger dan aanvankelijk werd verondersteld.

Henk Bijker heeft een zeer ruime ervaring als bestuurder en als toezichthouder in zowel de zorgsector als de welzijns- en cultuursector. Tussen 1973 en 2004 was hij achtereenvolgens directeur van Bruggerbosch en Mediant en Voorzitter Raad van Bestuur van GGZ Drenthe en Medisch Spectrum Twente.

De functie van Voorzitter van de Raad van Toezicht oefende hij onder andere uit voor AriensZorgpalet, Concordia Kunst en Cultuur en Twentse Welle.

Daarnaast doceerde hij aan de TSM Business  School en was hij tot voor kort (1999 – juli 2016) verbonden aan de Universiteit Twente als hoogleraar Verandermanagement in de Zorg.

Om de kosten van de gezondheidszorg in de hand te houden werd een aantal jaren geleden het begrip Marktwerking geïntroduceerd. De gedachte was dat zorgorganisaties met elkaar zouden gaan concurreren om de prijzen te drukken. Ook werd een aantal taken van de Rijksoverheid overgeheveld naar de gemeenten. De resultaten zijn (nog?) niet wat er van werd verwacht. Zorgverzekeraars hebben de markt verdeeld en vinden dat wel comfortabel. Bij de zorgaanbieders, zeker in de cure, is sprake van een nieuwe fusiegolf en ook dat bevordert de concurrentie niet echt. De gemeenten geven wel wat minder geld uit dan toen de Rijksoverheid nog alle touwtjes in handen had, ook omdat de geldkraan verder is dichtgedraaid. Daarbij moet worden vastgesteld dat de zorg juist daardoor  is verschraald.

Er zijn dus andere maatregelen nodig om tot verdere ombuigingen te komen. Onderzoek heeft duidelijk gemaakt dat een aanzienlijk deel van het budget van zorgaanbieders ‘opgaat’ aan de bureaucratie. Verder is het zo dat juist aan de laatste maanden van een mensenleven zeer veel geld wordt besteed, zonder dat de kwaliteit van leven echt wordt verbeterd. Om iets te bereiken zijn slimme innovaties nodig, die het mogelijk maken om patiënten langer thuis te laten wonen, moet de bureaucratie sterk worden beperkt en moet de discussie over de palliatieve zorg en de overbehandeling worden opgestart.